Markenbinnen en Markerveld (onderdeel van Uitgeester Wouden)

 

Markenbinnen

Markenbinnen

Omstreeks 1000 na Christus, toen de Noordzee minder vaak doorbrak tot in de binnenlanden, begon men door de behoefte aan landbouwgrond, het veengebied te ontginnen. Bij deze ontginningen ontstonden kleine nederzettingen van boeren en vissers. Markenbinnen was een van die nederzettingen. Marken betekent ‘grensland’ , en men kwam aan die naam omdat het op de scheidslijn lag van het hoog- en het laagveen.

Op oude kaarten zien we het regelmatig gespeld met ck, en pas in de 18e eeuw, werd daar ‘Binnen’ aan toegevoegd. Dit omdat er al een eiland Marken was, en men zo verwarring wilde voorkomen.

Na de St. Elisabethsvloed van 1288 veranderde er veel in deze contreien. Er vormden zich allerlei meren, en Markenbinnen kwam ineens aan het Sternmeer (de huidige Starnmeerpolder) te liggen. Zeeschepen voeren voorbij en mannen gingen op walvisjacht of in de haringvisserij. Er ontstond een levendige hennepnijverheid waarbij hennepkloppers en hekelaars de rolrederijen ‘bedienden’ t.b.v. van het produceren van zeil. Volop werk, waardoor de bevolking en het aantal huizen toenam in aantal.

15320HR

Door het droogleggen van de meren ontstonden polders. In 1643 kwam het aan Markenbinnen grenzende Sternmeer droog te liggen . Hierdoor raakte de visserij langzamerhand uit de gratie en men begon zich meer en meer toe te leggen op de landbouw en veeteelt.

Markenbinnen heeft lang onderdeel uitgemaakt van de gemeente Uitgeest. Dit lijkt qua afstand vreemd , maar de oorsprong ligt al bij het stichten van de nederzetting De toenmalige ‘Heren van Uitgeest’ zwaaiden er de scepter. Pas in 1993 is er het e.e.a. veranderd. In dat jaar werd het, door allerlei gemeentelijke herindelingen, onderdeel van gemeente Graft-De Rijp. Deze keer geen historische achtergronden, dus qua afstand niet echt voor de hand liggend.

19271HR

Markenbinnen is lang heel klein gebleven. Misschien kwam dit door de wat geïsoleerde ligging. Samen met de Starnmeerpolder is het lang min of meer een eiland geweest , omgeven door het Noord-Hollands kanaal, de Markervaart en aan de oostkant de Knolledammervaart. Het was alleen bereikbaar per pontveer of vlotbrug. Aan de andere kant was er wel een ‘snelle’ bootverbinding naar Amsterdam en de Zaanstreek met de salonboten van de ‘Alkmaer Packet’.

Pas in de jaren vijftig werden er enkele grote bruggen gebouwd en ging eind jaren zestig een lang gekoesterde wens in vervulling: uitbreiding van het dorp met een nieuwbouw. Er kwam een eigen school en er was nog een uitgebreide middenstand.

In de loop van de 20ste eeuw is Markenbinnen echter hetzelfde lot ten deel gevallen als zo vele kleine plaatsjes. De school kon geen stand houden, evenals de middenstand. De Nederlands Hervormde kerk uit begin 1700 heeft geen religieuze functie meer, maar is veranderd in een cultureel centrum.